सबै ढोका बन्द छन्     किन यो माया प्रीति जहिले पनि यस्तो  सबैले खेल्नै पर्ने कुनै एउटा खेल जस्तो  कहिले कोहि कसैको पछाडी कहिले कोहि  भेट्टाउने पनि खुशी छैन नभेट्ने बस्छ रोइ    छोडेर जानेले पिडाको उपहार दिएर जान्छ  सम्झेर बस्नेको सिरानी आँशुले नै भिज्छ  कोहि भने साथै हुँदा पनि अपरचित जस्तो  कोशौ टाडाको यादले भने मुटु धड्किने कस्तो    कतै मनभरी माया अनि लपक्क भिजेका परेली  सधै हराइने ती सम्झनाका अनगिन्ति तरेली  कतै पाएर पनि अतृप्त आत्माहरु छन् भोका  जाने कहाँ थाहा छैन मानौ बन्द छन् सबै ढोका