अन्दुस ब्रो को कथा पढेर आफ्नो गाथा पनि सुनाउने प्रोत्साहन मिल्यो | धन्येबाद खाते भए पनि तिमीलाई | धेरै अघि को कुरो हो | बल्ल १ कक्ष्यामा पढिराखेको थिए | मिनपचासको बिदामा केहि हफ्ता मामाघरमा बस्न गाको थिए | मामाघरको चोक र गल्लीमा थुप्रै केटाहरु थिए अनि दिन भर चोक र गल्लीमा खेलिन्थ्यो | चोकमा खेल्न भनेर मामाले एउटा फ्रिज्बी दिनु भयो | त्यो फ्रिज्बीमा "ढाल" लेखिराखेको थियो | आफु बल्ल ६ बर्षको त्यो उमेरमा ढाल भनेको shield भनेर थाहा थियो अरु ठुला दाइहरु ढाल भनेर गलल हासे | खैर केहि प्रोब्लेम थिएन मज्जा संग ढालको फ्रिज्बी खेलियो | त्येसैको केहि दिन पश्चात उता चोकमा खेलिराको बेला मामाको कोठाको झ्याल मुनि एउटा बेलुन भेटियो | सो बेलुनलाइ मज्जासंग फुकिराखेको थिए एक जना दाइ आएर हरे राम के गरेको एस्तो यो बेलुन त तुरिमा बेर्ने बेलुन पो भन्छ | त्यो दाइ पनि म भन्दा बढीमा दुइ बर्ष जेठो थियो | थू थू गरेर त त्यो बलुन फालें तर उक्त घटना कहिले नि बिर्सिन्न | ढालको पुरा डब्बा नै किन्या होला साएद अनि त्यो डब्बा को बिर्को चै फ्रिज्बी भनेर देको होला पक्कै | कस्तो खाते मामा होला - हैत | नेपालमा अझै पनि काम चलाइसकेको कण्डम झ्यालबाट फाल्ने खाते चलन छ कि छैन? कसैलाई त्येस्तो नपरोस | हरि शरणं |